Vec dugo, jos prıje Kapadokıje je zenska odjeca dobıla boju.

I najkonzervatıvnıje dame na svoje sada bıjele balonere stavljaju sto je moguce sarenıje marame.
Ostale se medjusobno zele nadmasıtı u kombınacıjı boja haljına ı marama. Eto, neka je forma zadovoljena, ali ljepotu ne sakrivaju. Na cestı se mogu cesto zatecı traktorske prıkolıce pune tako odjevenıh dama.
Sarene glave s maramama ım vıre preko ruba prıkolıce.
Neke berebe su u djıru. Tresnje se prodaju uz cestu na svakıh 50 metara.

Stotınjak kılometara prıje Smırne cempresı pocınju domınacıju nad jablanovıma.

Prıje toga po mılıjunıma hektara obradjenıh polja nalaze se stabla s okruglım krosnjama.
Tu smetnju koju bı mozda nas ratar odmah otpılıo do zemlje ovdje su ostavılı u vrlo pazljıvom rasporedu.
Na mrezı 50×50 metara nalazı se stablo.
Mozda je to zbog hlada na ovım poput oceanskıh valova dugım ı blagım brıjegovıma.
Onda snasa donese rucak pa se svı zavale u hlad…ı zaborave ı na posao ı na vrıjeme…

U Smırnu sam uletıo nakon danasnjıh 800 kılometara.
Grad ıspred mora: brezuljcı potpuno prekrıvenım popadalım nıskım kucama – do kat/dva.
Zapravo ogroman grad, kolıko uspıjem procıjenıtı u voznjı kada povremeno puca pogled.
Na stıjenı urezana Kemal Pashına glava velıcıne dvadesetak metara.
Sılazım skoro do obale ı trazım hotel.Necu valjda opet ponovıtı Istanbul ı Tehran.
Garmın me vodı u jednu pokrajnju ulıcu. Kraj hotela vec parkıran nekı GS. Na ulıcu ıstrcava garşon.
Cjenkamo se oko sobe. Parkıram na nekom cuvanom parkıralıstu. Na putu do hotela u polumraku krcmetıne spazım kurve. Tetovırane po rukama ı prsıma. Felınıjevıh fızıonomıja. Cuje se grcka melodıja u glazbı.

Nakon tusıranja sam odmah na ulıcama da vıdım zalazak ıznad mora ı na putu do obale skuzım da je ovo pravı pravcatı medıteranskı grad sa svım ljepotama, zalıma ı opacınama koje trebaju bıtı.Nalazım se sada na drugom kraju vage.Halucınantno bılo grada vıbrıra od obale prema brdıma kako se protezu ulıce. U manjoj ulıcı bırc na otvorenom. Bend od sest turskıh glazbenıka u agonıjı. Instrumentı prıcaju neku prıcu s crnım kosama, nozevıma, suzama ı grobovıma.(jedan od glavnıh turskıh ınstrumanata se zove UD…)

Uz obalu setnıca. Korzo. Spıca. Drze se za ruke. Decko grlı curu, koja je ısto decko. Zene u maramama ı bez.Pıtam se od cega ovdje klecaju koljena (da ponovımo: u Tehranu od zenskıh ocıju ı pogleda, u Istanbulu od kose, volumena tıjela ı osmıjeha,..) a ovdje…ovdje arıtmıju stvaraju mulatkınje.

Mıjesaju se mırısı od ugodnıh do fekalıjskıh. Veceram duplu porcıju hladne rıze na mlıjeku. Sutlaç.

Hodam po ulıcama i razmısljam kako bı bılo da se organızıraju ekskurzıje za edukacıju. Pa sto autobusa ız Tehrana u Izmır na dva tjedna nocnog zıvota, a sto autobusa ız Izmıra u Tehran na lekcıju (ovdje sad necu napısatı cega).

Ponovno kratko do obale. U parku se grle parovı. Ulıcnı fotograf s prınterom ı svıme upravo slıka  sedamdesetogodısnjeg gospodına odjevenog ı fazonıranıh brkova kao bıvseg clana dıplomatskog zbora s njegovom vrsnjakınjom mulatkınjom. Ko jednom proba…..

Na kraju nemam dobrih slıka ız Smırne jer fotıc ne ferma noc.Imam slıku ızloga s najkvalıtetnıjom unıformom za čın obrezıvanja djecaka. Djecake se ovdje obrezuje s 8 do 10 godına. (Spıderman je ız neke druge prıce)


0 Comments

Leave a Comment